Lubię pokonywać wyzwania

Z każdym dniem w naszym zabieganym świecie przybywa ludzi, którzy szukają drogi z powrotem do siebie. Jednym z najciekawszych sposobów, żeby to osiągnąć i na chwilę się zatrzymać, jest pobyt w ciemności. Dziś przedstawiamy osobiste doświadczenia pary, w której każde z nich zajmowało własny domek, żeby w pełnej prywatności zgłębić ciszę i spokój. Dla jednego to wyzwanie, dla drugiego upragniony odpoczynek. Przeczytaj, jak to jest, kiedy na kilka dni znikają wszystkie bodźce z otoczenia i zostajesz tylko ty i ciemność.

W poszukiwaniu spokoju i bycia sam na sam ze sobą

Do ciemności przyciągnęło mnie poczucie spokoju, że będę mogła być sama ze sobą i nic nie będzie mnie od tego odciągać. Bo mam taki zawód, że ciągle jestem gdzieś z ludźmi, coś załatwiam, mnóstwo telefonów i maili. A tutaj nic takiego się nie działo i to było piękne. Mogłam być tylko ja i ciemność, a ona w ogóle mi nie przeszkadzała. Była tylko takim tłem dla mojego bycia sam na sam ze sobą.

Kiedy byłam mała, miewałam nocne lęki i budziłam się w ciemności, więc trochę się bałam, czy dam radę. Więc to było dla mnie takie przygotowanie do jakiegoś dłuższego pobytu. Nie chciałam od razu iść na siedem dni, bo nie wiedziałam, jak sobie poradzę. Chciałam być dla siebie dobra i niezbyt surowa. Moja terapia ciemnością była przede wszystkim odpoczynkiem.

Trzy dni jako dobra próbka i ciekawość

Nie sądzę, żeby w trzy dni było miejsce na wyleczenie czegoś zasadniczego, ale warto spróbować, przynajmniej jeśli ktoś ma wrażenie, że tych siedmiu dni by nie dał rady. Te trzy dni to dobra próbka tego, że się da i że można się tam czuć komfortowo. Ja o takim pobycie myślę już od dawna i właściwie szukałem nawet jakiegoś kompana, żeby gdzieś pojechać. Chciałem zgłębić introspekcję, zobaczyć, co to ze mną robi i jak zareaguję.

Pchała mnie ciekawość, lubię badać różne rzeczy także na sobie. Wszystkiego trzeba spróbować, żeby się przekonać, czy to twoja droga, a to czuję, że jest moja droga. Ciemność pomaga w samoświadomości, człowiek próbuje wyczuć, co się w nim wyostrza. Pierwszego dnia spałem, nie potrafiłem sobie tego jakoś poukładać, ale to może być ciekawe siedem dni. Chociaż tym razem byliśmy każde osobno, żeby mieć czas dla siebie, następnym razem spokojnie spróbowalibyśmy pójść w to razem.

Samotność, cisza i orientacja w przestrzeni

Nie mam problemu z byciem sama ze sobą, jestem raczej samotniczką i dość często przebywam w ciszy. Kiedy jestem sama, jestem w ciszy, nie włączam radia ani muzyki. Jestem jedynaczką, więc samotność i cisza mi nie przeszkadzają. Z ciemnością właśnie nie wiedziałam, jak to będzie z tymi lękami, inaczej od razu poszłabym na siedem dni. Wydało mi się jednak ważne, żeby wybrać odpowiednie miejsce.

Oglądaliśmy różne inne miejsca, ale miałam wrażenie, że tutaj jest to całkiem dobrze przemyślane. W domku dobrze mi się orientowało nawet po ciemku. Zanim zgasiłam światło, wszystko położyłam tam, gdzie wiedziałam, że to znowu znajdę, i potem nie było już problemu. Co prawda człowiek czasem szuka butelki z wodą i myśli sobie, że nie ma wody, ale w końcu ją znajduje. Domek nie jest na tyle duży, żeby rzeczy mogły się gdzieś zapodziać.

Świat bez wymagań i poczucie bezpieczeństwa

Nie widzę powodu, dla którego miałoby się tego bać, jeśli człowiek jest ze sobą w zgodzie i nie ma ze sobą problemu. To zdrowe tak odpocząć od urządzeń, które ciągle do nas mrugają i czegoś od nas chcą. Tutaj przez dwa dni nie było żadnych wymagań, tylko zapukać, że jesteś w porządku, i odpukać z powrotem. Dziś żyjemy w świecie wymagań, a takiego spokoju, że nic nie musisz, gdzie indziej człowiek raczej nie zazna.

Jest tu przyjemne poczucie bezpieczeństwa i widać, że robią to z serca. Dla kogoś, kto rozważa pobyt w ciemności, to miejsce jest wspaniałe, bo masz poczucie bezpieczeństwa, a to ważne dla ludzi, którzy się boją. Obejrzeliśmy kilka filmów z różnych miejsc, ale tutaj czuliśmy, że wszystko jest w porządku i że to jest to. Podejście było wspaniałe i od początku wiedzieliśmy, że wszystko jest w porządku. Jeśli terapia ciemnością cię zainteresowała, powinieneś pokonać strach i spróbować, bo życie polega na pokonywaniu lęków.