Wszechświat ma dobre zamiary

Kiedy zdecydujesz się na chwilę zupełnie zniknąć z powierzchni ziemi i odłączyć się od wiecznego pośpiechu, odkryjesz, że cisza i czarna jak smoła pustka są twoimi najlepszymi nauczycielami. W momencie, gdy zamkniesz za sobą drzwi, świat na zewnątrz przestaje istnieć i zaczyna się podróż w głąb ciebie. Nie chodzi o to, że nic się nie dzieje, raczej zaczynają się dziać rzeczy, na które do tej pory nie miałeś czasu ani odwagi. Czas płynie tu zupełnie innym tempem, a ty zaczynasz zapadać się w głębie, które może nawet cię zaskoczą.

Wirtualne rozmowy jako droga do ulgi

Może zastanawiasz się, co tam będziesz robić przez cały czas, ale zobaczysz, że twój umysł sam cię znajdzie. Stopniowo zaczną wypływać na powierzchnię różne rzeczy – stare zranienia, traumy albo nierozwiązane konflikty z przeszłości. Właśnie terapia ciemnością daje ci bezpieczną przestrzeń na tak zwaną wirtualną rozmowę. W tym absolutnym spokoju możesz w myślach porozmawiać z ludźmi, którzy cię w przeszłości skrzywdzili. Możesz się na nich zezłościć, wykrzyczeć się na nich albo w tej bezpiecznej fikcji powiedzieć im wszystko, czego wcześniej nie potrafiłeś. To doświadczenie pomoże ci zrównoważyć i uporządkować sytuację w głowie. Kiedy potem w myślach wrócisz do faktów, odkryjesz, że to wydarzenie nie wywołuje już w tobie tak silnej reakcji emocjonalnej.

Wszechświat nic ci nie robi na złość

W ciągu dni w izolacji może dotrze do ciebie, że po śmierci nie czeka na ciebie żaden obcy surowy sędzia. Jedynym, kto cię naprawdę osądza, jesteś ty sam. Zobaczysz swoje życie nie tylko swoimi oczami, ale także oczami ludzi, z którymi przez lata miałeś do czynienia. Pobyt w ciemności pokaże ci, że wszechświat nigdy nie ma wobec ciebie złych zamiarów. Nawet najboleśniejsza sytuacja, jaką przeżyłeś, jest właściwie zadaniem, które ma cię gdzieś popchnąć dalej. To tylko odbicie twojego własnego wewnętrznego nastawienia. Jak mówi Eckhart Tolle, rzeczy będą ci się w życiu przydarzać tak długo, dopóki nie zrozumiesz tej próby i przez nią nie przejdziesz. Masz szansę przejść z roli kogoś, kto tylko przetrwa, do roli twórcy własnego szczęścia, dokładnie tak, jak radzi Joe Dispenza.

Jak w brzuchu u mamy

W domku na pewno nie będziesz się nudzić. Będziesz czuć się bezpiecznie, prawie jakbyś wrócił do brzucha mamy. Możesz spać, kiedy tylko masz ochotę, i nie musisz się nikomu tłumaczyć, dlaczego akurat nic nie robisz. Jeśli chcesz, możesz włączyć sobie medytacje albo zagrać na jakimś instrumencie. Świetna jest na przykład misa tybetańska albo bębenek, gdzie w tej ciszy pięknie czujesz, jak cząsteczki powietrza przekazują sobie wibracje. Tylko nie bierz ze sobą gitary, jeśli nie ma naprawdę dobrych blokowanych kluczy. Bez wzroku od razu ją rozstroisz i harmonia twojej gry szybko zniknie. Do poruszania się w przestrzeni polecam położyć na środku domku matę do ćwiczeń. Będzie ci służyć jako świetny punkt orientacyjny, dzięki któremu w nic nie kopniesz.

Kiedy zamiast słuchawek namacasz banana

Nawet przy tak głębokiej pracy nad sobą przeżyjesz komiczne chwile. Może ci się na przykład zdarzyć, że będziesz chciał posłuchać czegoś z odtwarzacza MP3, namacasz słuchawki i dopiero po chwili odkryjesz, że trzymasz w ręce jednego banana i dwa jabłka. Albo kiedy oczyszczasz się wegetariańskim jedzeniem i w drodze do toalety odkryjesz, że siedzisz lekko krzywo i o mało nie lądujesz w wąskiej przestrzeni przy prysznicu.

Na pewno weź ze sobą powerbank. Małe odtwarzacze w chłodzie albo przy częstym graniu szybko się rozładowują i lepiej mieć je podłączone bezpośrednio przy łóżku, żebyś nie był sfrustrowany, że w środku ważnego słowa padła ci bateria. A kiedy po tygodniu w końcu wyjdziesz do ogrodu, uważaj na zraszacze z timerem przy czereśniach i różach, żebyś nie dostał niechcianego prysznica od razu przy pierwszym oddechu świeżym powietrzem. Przede wszystkim bądź szczęśliwy i kochaj siebie, bo o nic innego w życiu właściwie nie chodzi.