Bardzo intensywna praca, do tego remont w domu i w głowie było tego po prostu za dużo. Tym razem przynosimy wam doświadczenie mężczyzny, który przyjechał na pobyt w ciemności, bo wiedział, że musi odpocząć. Jako wieloletni palacz miał tylko jedną obawę: jak wytrzyma w ciemności bez papierosa. Wyjechał z takim czystym uczuciem, z przekonaniem, że nałóg to tylko stan umysłu, i z chęcią, by wrócić. Dlaczego wcale nie brakowało mu papierosa, jak jadł po ciemku i komu poleciłby ciemność?
Po wyjściu takie czyste uczucie
To dość dziwne uczucie, takie czyste, można powiedzieć. Posłuchałem twoich rad i kiedy wyszedłem, naprawdę trochę kręciło mi się w głowie. Wyszedłem o piątej rano, żeby oczy trochę się przyzwyczaiły. Nie było to nic strasznego, raczej zabawne. Próbowałem zrobić krok i usiąść tu na ławce, i choć nie doszedłem do niej całkiem pewnym krokiem, posiedziałem tu chwilę i po chwili było dobrze, było fajnie.
A teraz mam takie czyste uczucie, jak wtedy, gdy człowiek znowu wychodzi na zewnątrz, kiedy miał okazję być sam ze swoimi myślami i niczym innym się nie zajmować. To ciekawe, to fajne.
Dlaczego pobyt w ciemności: na głowie było tego za dużo
Na pewno mnie to naładowało. Przyjechałem, bo mam bardzo intensywną pracę, a teraz do tego jeszcze remont w domu i wszystko możliwe. Na głowie było tego naprawdę strasznie dużo i po prostu wiedziałem, że muszę tu przyjechać. Nie żałuję, wcale nie, wręcz przeciwnie. Cieszę się, że to zrobiłem.
Na początku spałem nawet trzy razy dziennie
Wyspałem się, na pewno, zwłaszcza przez pierwsze dwa dni. Myślę, że w te pierwsze dni spałem jakieś dwa, trzy razy dziennie. Podejrzewam, że teraz w domu ze światłem w sypialni będzie mały problem. Najwyżej kupię sobie opaskę na oczy.
Przy świetle jest tu więcej miejsca, niż się wydaje
Zaskoczyło mnie, kiedy potem zapaliłem światło, jak tu przestronnie. Kiedy człowiek jest w ciemności i się porusza, próbuje jakoś wyczuć krawędzie. Przyznam, że nie zawsze się udawało, ale było to raczej zabawne niż niebezpieczne. Kiedy po tym czasie zapalasz światło, mówisz sobie: o matko, tu jest więcej miejsca, niż ci się wydaje, kiedy jesteś tam w ciemności.
Miejsca w domku jest w sam raz. Wszystko, czego człowiek potrzebuje, tam jest, więc jak dla mnie zupełnie idealnie.
Nie wiem, co jadłem, ale było pyszne
Z jedzeniem po ciemku radziłem sobie całkiem dobrze. Najbardziej bałem się chyba, kiedy zalewałem musli mlekiem, więc na początku ostrożnie, potem byłem już pewniejszy. Pojemniki były dobrze zamknięte, więc zabierałem je na swoje miejsce, na karimatę, tam siadałem i dopiero tam je otwierałem.
Jedzenie było zresztą świetne, to muszę pochwalić, i w smaku, i tym, jakie było porządne. Co prawda nie wiem, co jadłem, bo tego nie widziałem, ale w smaku było wyśmienite. Coś podobnego przeżyłem chyba tylko w szkole. W pierwszej klasie, kiedy po raz pierwszy spróbowałem surowego ziemniaka, albo może w drugiej, kiedy dostaliśmy chustkę na oczy i coś do jedzenia i mieliśmy zgadnąć, co to jest. To było lepsze niż surowy ziemniak.
Terapia ciemnością jeszcze raz? Nie ma powodu, by to był ostatni raz
Że mógłbym wrócić do ciemności, może nawet na tydzień, przyszło mi do głowy pod koniec. Teraz nie mogę powiedzieć tego na sto procent, to wszystko jest świeże, wyszedłem przed chwilą. Ale zdecydowanie mam poczucie, że nie ma powodu, żeby to był ostatni raz.
Wcale nie brakowało mi papierosa
Przyznam się jeszcze do jednej rzeczy. Jako wieloletni palacz miałem tylko jedną obawę: jak dam sobie tu radę bez papierosa. Nie mówiłem o tym, ale tak było. I muszę powiedzieć, że poszło zupełnie bez problemu. W pewnej chwili po prostu zdałem sobie sprawę, że już od jakiegoś czasu nie palę i właściwie wcale mi tego nie brakuje.
Naprawdę bardzo się tego obawiałem, a ostatecznie zupełnie niepotrzebnie. Nie przyszły żadne stany w rodzaju „Jezu, zapaliłbym sobie”. Po prostu przekonałem się, że nałóg to naprawdę tylko stan umysłu. Mam nadzieję, że zostawiłem go na zewnątrz, jeszcze zanim się zamknąłem, i że już pójdę dalej bez niego. Zobaczymy, ale do palenia wracać nie chcę.
Przeciążona głowa? To najlepszy sposób
Komuś, kto ma obawy, mogę to tylko polecić. Jeśli ktoś naprawdę czuje, że ma przeciążoną głowę, że jest tego na niego już za dużo i naprawdę potrzebuje odpocząć, myślę, że to jest najlepszy sposób.
Człowiek jest sam ze swoimi myślami i nic nie musi. Chce mu się spać, idzie się położyć. Chce iść pod prysznic, idzie pod prysznic. Niczym się nie przejmuje, czas jest tam, na zewnątrz. Wszystko jest względne, jak to się mówi. Myślę, że wielu ludzi tego potrzebuje, i mogę to tylko polecić.
Przygotowaliśmy dla ciebie najczęściej zadawane pytania, które klienci stawiają sobie przed pobytem w ciemności.
Obserwuj też nasz kanał na YouTube, gdzie znajdziesz filmy o pobytach i doświadczeniach z terapią ciemnością. 🔔
