O osobie chorej i jej ciele będę tu pisać w rodzaju żeńskim, ponieważ na anoreksję w zdecydowanej większości cierpią dziewczęta i kobiety, a nie chłopcy czy mężczyźni.
Anoreksja jako choroba
Anoreksja to zaburzenie odżywiania, przy którym chora uważa, że jej ciało nie ma takiego kształtu, jakiego by sobie życzyła. Najczęściej chodzi o wagę – chora nie jest zadowolona ze swojej wagi i stara się ją jak najbardziej obniżyć. Zdarzają się też przypadki, w których dąży się do zwiększenia wagi, ale są one bardzo, bardzo rzadkie. Częściej dziewczyna uważa, że jest gruba, choć zdanie innych jest zupełnie odwrotne.
Anoreksja jest więc zaburzeniem psychicznym, przez które człowiek nie akceptuje swojego ciała i próbuje drastycznie obniżać jego wagę, a niestety te starania często kończą się nieodwracalnym uszkodzeniem organizmu, a nawet śmiercią.
Przyczyny jadłowstrętu psychicznego
Choć środowisko lekarskie nie jest zgodne co do przyczyn jadłowstrętu psychicznego, przyczyny są oczywiste. Odrzucanie samej siebie i swojego ciała, które ma korzenie w dzieciństwie, kiedy dziewczynka stara się być inna, żeby była kochana przez rodziców albo żeby pasowała do grupy innych dzieci. Tworzą się wtedy programy, poglądy i przekonania, że dziewczyna chce być inna, niż jest, i z tego logicznie wyprowadza, że z jej ciałem coś jest nie w porządku. Do tego błędu umysł dochodzi własnym osądem, a potem trzyma się go nawet wbrew jasnym i mocnym argumentom, że ciało jest w porządku – te argumenty dosłownie ignoruje.
Terapia ciemnością jako leczenie anoreksji
Powiedzieliśmy już, że jadłowstręt psychiczny powstaje z rozdźwięku między obrazem w umyśle a stanem rzeczywistym. Terapia ciemnością pomaga w ten sposób, że uczestniczka nie widzi swojego ciała. Dzięki temu, że nie widzi swojego ciała, rozpuszczają się poglądy i przekonania o tym, jak ciało jest brzydkie czy grube. Uczestniczka ma możliwość przez tydzień doświadczyć, jak to jest nie widzieć swojego ciała, i skonfrontować samą siebie ze swoimi poglądami na jego temat.
Doświadczenia uczestników
Na przykład w książce pana Urbiša o leczeniu ciemnością albo szukając w internecie, natrafisz na wiele uczestniczek, które zgłaszają poprawę, a nawet wyleczenie z jadłowstrętu psychicznego w ciągu jednego tygodnia w ciemności. Za wszystkie przytoczymy tu doświadczenie Martiny:
„Cześć, terapia ciemnością była dla mnie ostatnią możliwością, żeby poradzić sobie z anoreksją, na którą cierpię od okresu dojrzewania, czyli ponad 10 lat. Miałam możliwość poznać samą siebie w ten sposób, że przez tydzień nie widziałam obrazu swojego ciała, i doświadczyłam tego, że moje ciało jest wspaniałe takie, jakie jest. Z terapii ciemnością wróciłam dopiero trzy tygodnie temu, ale już teraz wiem, że anoreksja zniknęła. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję. Z miłością Martina M.”
P.S. Anoreksję musi rozwiązać sama chora i sama musi chcieć się wyleczyć! Jeśli dziewczynę zapisze na pobyt w ciemności jej rodzina, terapia nie zadziała!
