Czytałam, że „ciemność sama cię zawoła”, kiedy masz odbyć pobyt w ciemności. Mnie ciemność zawołała i zeszłej jesieni podsunęła mi stronę internetową Lenki i Tomáša.
Klamka zapadła!
Na początku lutego przyjechałam do nich na pobyt w ciemności i czekałam na cuda!
Nie umiem medytować, nie rozpoznaję czakr, nie ćwiczę jogi. Mimo to przeżyłam, w całkowitej ciemności, tydzień spokoju, błogości i ciszy. Przez tydzień byłam tylko sama ze sobą!
Znalazłam też kilka drobnych cudów; nie poparzyłam się przy parzeniu herbaty, spróbowałam wegetariańskich potraw, ćwiczyłam codziennie 🙂
A potem są moje osobiste „cuda”, ale te dotarły do mnie dopiero po powrocie do domu.
Udało mi się ogólnie zwolnić.
Już wiem, że nie muszę ciągle tylko pracować. Udaje mi się czasem na chwilę usiąść, „wyłączyć” myśli, po prostu być. Świadomie oddychać i słuchać ciszy, jak przez tydzień w ciemności. A przede wszystkim nie wyrzucać sobie, że to zmarnowany czas!
Czy to dużo, czy mało? Właściwie to bez znaczenia, a mojego niezwykłego przeżycia w ciemności nikt mi już nigdy nie odbierze.
Karin
