Kategoria: Doświadczenia uczestników

Przygotowaliśmy dla ciebie najczęstsze pytania, które klienci zadają sobie przed pobytem w ciemności.

Obserwuj też nasz kanał na YouTube, gdzie znajdziesz filmy o pobytach i doświadczeniach z terapią ciemnością. 🔔

Może i ty od jakiegoś czasu myślisz o tym, żeby na chwilę się zatrzymać i podarować sobie czas tylko dla siebie, w zupełnej ciszy. W takich chwilach często hamują nas obawy przed nieznanym, ale doświadczenia tych, którzy już zamknęli za sobą drzwi do ciszy, mówią jasno. Przynosimy ci autentyczne spojrzenie na to, jak to jest, kiedy decydujesz się zmierzyć ze swoimi wewnętrznymi cieniami i odnajdujesz w nich nieoczekiwany spokój i siłę. Ta historia pokaże ci, że największe przeszkody często budujemy sobie sami we własnej głowie, a ich pokonanie daje wyzwalające poczucie zwycięstwa.

Od pomysłu do szybkiej rezerwacji

O tej możliwości myślałam już strasznie długo, może nawet pół roku. Ciągle powtarzałam sobie, że byłoby strasznie ciekawie tego spróbować, ale jakoś nie miałam odwagi. Nie miałam wtedy też tej prawdziwej wewnętrznej potrzeby, raczej tylko rozważałam to w teorii. Potem jednak w moim życiu coś się zmieniło. Nagle poczułam, że teraz nadszedł właściwy czas, bo akurat coś w sobie przepracowywałam. W tym momencie wszystko inne zeszło na bok. Od razu zaczęłam szukać wolnych terminów i zrobiłam rezerwację. Potem wszystko potoczyło się bardzo szybko i nagle szykowałam się do swojej podróży.

Strach z dzieciństwa i własna wyobraźnia

Muszę przyznać, że się bałam. Bałam się, że nie dam rady być sama ze sobą, chociaż chodziło tylko o trzy dni. Od dziecka boję się też ciemności i mam bardzo bujną wyobraźnię. W ciemności często przerażają mnie różne dźwięki, a kiedy nie widzę, co jest tuż przede mną, w ogóle nie czuję się dobrze. Terapia ciemnością była więc dla mnie dużym wyzwaniem. Tyle że rzeczywistość mnie zaskoczyła. Sama sytuacja nie była tak trudna, jak ją sobie malowałam. Odkryłam, że największy strach miałam tylko w swojej głowie. W efekcie czułam się w tej całkowitej ciemności bezpiecznie. Kiedy usłyszałam jakiś dźwięk, a akurat miałam zamknięte oczy, po prostu je otwierałam. Ciemność co prawda wciąż tam była, ale dzięki temu czułam się zupełnie spokojnie.

Jedzenie jako nieoczekiwane przeżycie zmysłowe

Przed przyjazdem obawiałam się też praktycznych rzeczy, na przykład jedzenia. Bałam się, że się obleję albo że nie trafię widelcem do buzi. Ostatecznie jednak było to zupełnie w porządku. Czasem co prawda dotykałam palcami talerza, żeby sprawdzić, czy jeszcze coś na nim zostało, ale niczego nie wysypałam. Ponieważ w domu mocno przyprawiam i doprawiam jedzenie, nie byłam pewna, czy tutejsze posiłki będą mi smakować. Moje obawy były niepotrzebne. Wszystko było wyśmienite, a jedzenie odbierałam o wiele intensywniej niż normalnie w domu, kiedy na nie patrzę.

Powrót z nową wewnętrzną siłą

Dziś czuję się wypoczęta, spokojna, a przede wszystkim bardzo silna. Jestem z siebie dumna, że dałam radę przez cały pobyt w ciemności. To doświadczenie potwierdziło mi, że wszystko jest tylko w naszej głowie. Nasz umysł próbuje nas przekonać, że czegoś nowego i nieznanego nie damy rady zrobić i że jest to niebezpieczne albo przerażające. Ale kiedy człowiek naprawdę tego potrzebuje, czuje to w środku. Na pewno poradziłabym ci, żebyś nie bał się zrobić tego ostatniego kroku i potwierdzić rezerwację. W rzeczywistości jest to o wiele prostsze, niż się wydaje w naszych wyobrażeniach. Na tę chwilę to doświadczenie mi wystarczyło, ale wierzę, że w moim życiu przyjdą momenty, kiedy chętnie wrócę do ciemności. Nie jestem tu ostatni raz.

Przygotowaliśmy dla ciebie najczęstsze pytania, które klienci zadają sobie przed pobytem w ciemności.

Obserwuj też nasz kanał na YouTube, gdzie znajdziesz filmy o pobytach i doświadczeniach z terapią ciemnością. 🔔

Przygotowaliśmy dla ciebie najczęstsze pytania, które zadają sobie klienci przed pobytem w ciemności.

Obserwuj też nasz kanał na YouTube, gdzie znajdziesz filmy o pobytach i doświadczeniach z terapią ciemnością. 🔔

Pierwsze odczucia po wyjściu z ciemności były intensywne. Na początku trudniej było mi na nowo przyzwyczaić się do światła – czułem się jak po ciężkim kacu, ale już po trzech godzinach wyraźnie się poprawiło. Dziwnie było znowu odbierać wszystkie bodźce wzrokowe i odgłosy miasta. Cyfrowy detoks i całkowity spokój u was ostro kontrastowały ze zwykłym zgiełkiem. Pierwszego dnia w restauracji przeszkadzało mi nawet brzęczenie sztućców, ale po pierwszej przespanej nocy w zwykłym otoczeniu te odczucia zniknęły.

Tydzień w ciemności dał mi wewnętrzny spokój

Chociaż wróciłem do dawnego rytmu życia, czuję się inaczej. Jestem spokojniejszy. Nawet w zawodowym pośpiechu podchodzę do spraw rozważniej i mniej impulsywnie niż dawniej.

Tydzień w ciemności pomógł mi uporać się ze starymi krzywdami i ranami z młodości. Co prawda nie miałem żadnych mistycznych wizji, ale mój pobyt w ciemności i tak był podnoszący na duchu.

Nieoczekiwana korzyść dla zdrowia

Najciekawsze było dla mnie odkrycie, ile rzeczy w moim życiu „naprawiło się” samo. Na przykład zawroty głowy, na które cierpiałem przy pracy na wysokości na drabinie, całkowicie zniknęły, choć na początku nawet tego nie zauważyłem.

Próbowałeś kiedyś na kilka dni całkiem wyłączyć otaczający świat i zostać tylko sam ze sobą? Może cię to kusi, ale jednocześnie trochę się obawiasz, co będzie się działo w takiej ciszy. Dokładnie takie uczucia miał też jeden z naszych śmiałków, który postanowił sprawdzić, co zrobi z nim terapia ciemnością. Choć na samym początku czuł w głowie porządny chaos , ten pobyt w ciemności pomógł mu w końcu odnaleźć absolutny wewnętrzny spokój. Już drugiego dnia wszystkie myśli pięknie mu się poukładały i odkrył, że ciemność nie jest wrogiem, tylko przestrzenią do doskonałego odpoczynku.

Jak synowie wysłali mnie do ciemności

Do tej ciemności wysłali mnie moi synowie, bo dostałem od nich pobyt w ciemności jako prezent na urodziny. Kiedyś rozmawialiśmy o tym razem i ja tak tylko rzuciłem, że to by mnie interesowało i że to mogłoby być dobre. I nagle cyk, miałem to w kieszeni. Strasznie się tu cieszyłem, chociaż na początku w ogóle nie potrafiłem sobie tego wyobrazić. W ostatnim tygodniu przed przyjazdem nie mogłem się nawet wyspać, tak bardzo byłem pełen oczekiwania. Wcześniej co prawda wiedziałem, że coś takiego istnieje, ale za bardzo się tym nie interesowałem. Ale kiedy tylko dostałem ten prezent, od razu mnie to wciągnęło, zacząłem oglądać YouTube i szukać w internecie, i od razu wszystko zarezerwowałem.

Na Boga, co ja tu będę robił przez trzy dni?

To dobre pytanie, co człowiek tam właściwie robi. Muszę się przyznać, że moja pierwsza myśl, kiedy zgasiłem światło i pierwszy raz tam usiadłem, brzmiała: „Na Boga, co ja tu będę robił przez trzy dni?”. To uczucie, kiedy zgasisz światło, jest bowiem strasznie dziwne. Najpierw nie potrafiłem myśleć o niczym konkretnym i czułem w głowie tylko ten chaos. Ale muszę powiedzieć, że ten czas w końcu zleciał niesamowicie szybko i było po prostu wspaniale. Dopiero drugiego dnia zacząłem czuć, jak te myśli pięknie się poukładały i wreszcie potrafiłem skupić się na sprawach z przeszłości, o których chciałem w spokoju pomyśleć. Teraz czuję się świetnie, a przede wszystkim wypoczęty. Mam wrażenie, że wszystko w głowie poukładało mi się jak należy.

Kiedy mózg zaczyna widzieć nawet w ciemności

Najciekawsze w tej ciemności jest to, jaka jest nieskończona, a zarazem łagodna i ładna. Na pewno nie jest tak, że jest straszna albo że miałbyś się czegoś bać. To po prostu dziwne i ciekawe uczucie. Jeśli myślisz, że w ciemności nic nie zobaczysz, to się zdziwisz. Ja widziałem mnóstwo rzeczy i było to strasznie fajne i przyjemne. Wspaniale jest obserwować prosto w tej ciemności, jak pracuje twój mózg.

Na przykład leżałem i patrzyłem na ścianę tuż przed nosem. Widziałem wyraźnie, że jest otynkowana, chociaż wiedziałem, że w środku tego pomieszczenia jest drewno. To mogło mi się już wydać podejrzane, ale ten obraz był niewiarygodnie realny. Kiedy dotknąłem tej ściany, ręki nie widziałem, bo tę ścianę po prostu dopowiedział mi mózg. On przecież wie, że ta ściana ma tam być, więc po prostu ci ją pokazuje. Na pewno się nie bój i idź w to, bo ten spokój i poukładanie myśli warto przeżyć.

Przygotowaliśmy dla ciebie najczęstsze pytania, które klienci zadają sobie przed pobytem w ciemności.

Obserwuj też nasz kanał na YouTube, gdzie znajdziesz filmy o pobytach i doświadczeniach z terapią ciemnością. 🔔

Przygotowaliśmy dla ciebie najczęstsze pytania, które klienci zadają sobie przed pobytem w ciemności.

Obserwuj też nasz kanał na YouTube, gdzie znajdziesz filmy o pobytach i doświadczeniach z terapią ciemnością. 🔔

Wyobraź sobie ten moment, kiedy zatrzaskują się za tobą drzwi, a ty zostajesz w absolutnej ciemności. Pierwszego dnia najprawdopodobniej będziesz się cieszyć, tak jak uczestniczka naszej rozmowy, która rzuciła się w tę przygodę na główkę. Tyle że potem przychodzi środa i czwartek, a twój umysł zaczyna walczyć. Być może odkryjesz, że twoje największe zmaganie nie dotyczy braku światła, ale ciebie samego. Pobyt w ciemności wyciąga cię bowiem z twojej strefy komfortu i zmusza do zmierzenia się z rzeczami, które w codziennym pędzie łatwo przeoczasz.

Walka ze sobą i droga do akceptacji

Wielu ludzi myśli, że najgorsza jest ciemność wokół nich. Prawda jest jednak taka, że najpierw walczysz ze swoim wewnętrznym nastawieniem. Nasza gościni opowiadała, jak przez pierwsze dni czuła się poza strefą komfortu i jak czas wydawał jej się nieskończenie długi. Przełom przyszedł jednak w chwili, gdy przestała walczyć i zaczęła akceptować własną obecność. Terapia ciemnością pokaże ci, że kiedy połączysz się sam ze sobą, w tej samotności zaczyna ci być właściwie dobrze. Nagle odkrywasz, że twoje własne towarzystwo to dokładnie to, czego przez cały czas potrzebowałeś.

Audiobooki jako przewodnik po wewnętrznym świecie

Ciekawym pomocnikiem w tym doświadczeniu mogą być audiobooki. Dla niektórych działają jak swego rodzaju „podręcznik”, jak pracować ze swoim wewnętrznym światem. Pomogą ci przełamać początkowy dyskomfort i skierują cię ku temu, żebyś potrafił zaakceptować samego siebie. W absolutnej ciszy i ciemności możesz się bowiem poczuć „nagi”. To intymność, jakiej w dzisiejszym świecie doświadcza niewielu. To spojrzenie głęboko we własne wnętrze, które pokaże ci, że wszystkie te maski, które nosisz na zewnątrz, są właściwie zupełnie niepotrzebne. Bez nich poczujesz się o wiele lepiej.

Powrót do rzeczywistości i nowa świadomość

Kiedy zbliża się koniec, a ty wiesz, że czeka cię wschód słońca, może pojawić się nieoczekiwane uczucie – nagle nie będzie ci się chciało wychodzić. Przyzwyczajasz się do tego, że zajmujesz się tylko sobą, a nie otoczeniem, ludźmi czy codziennymi problemami. Pobyt w ciemności daje ci dar czasu, jakiego nigdy wcześniej nie miałeś dla siebie w takiej ilości. Najwyżej kilka godzin przed snem nie dorówna kilku dniom bez przerwy.

Z takiego doświadczenia wynosisz potem ważne postanowienie: częściej dbać o połączenie ze sobą. Terapia ciemnością otwiera ci oczy na to, że te chwile dla siebie musisz sobie robić regularnie także w zwykłym życiu. Nawet jeśli powrót do rzeczywistości i przyzwyczajanie się do otoczenia wymaga czasu, ta wewnętrzna świadomość w tobie zostanie. Jeśli masz wrażenie, że boisz się zajrzeć w swoje wnętrze albo masz ze sobą jakiś konflikt, to jest droga, żeby to zmienić. Następnym razem będziesz już wiedział, w co wchodzisz, a początkowy strach zastąpi spokojna ciekawość.

Chciałbyś też przeżyć to uczucie, kiedy odkładasz wszystkie maski i znajdujesz spokój w sobie? Odezwij się do nas, a ustalimy twój termin.

Przygotowaliśmy dla ciebie najczęściej zadawane pytania, które klienci stawiają sobie przed pobytem w ciemności.

Obserwuj też nasz kanał na YouTube, gdzie znajdziesz filmy o pobytach i doświadczeniach z terapią ciemnością. 🔔

Od ponad dwudziestu lat pracuję jako coach i mentor, ale pobyt w ciemności był dla mnie drogą do czegoś, czego w swojej dotychczasowej praktyce jeszcze nie przeżyłem. Do samej decyzji doprowadził mnie właściwie jeden z moich klientów. Kiedy spotkałem go po jego pobycie, zobaczyłem w jego oczach zupełnie inną energię. Sprawiał wrażenie człowieka, który odnalazł w sobie głęboki wewnętrzny spokój i dużo większą zdolność skupienia na pracy i codziennych priorytetach. Postanowiłem przeżyć to doświadczenie na własnej skórze i zacząłem od wariantu trzydniowego.

Cyfrowy detoks i spotkanie z własnym umysłem

Moje trzy dni w absolutnej izolacji były największym cyfrowym detoksem, jaki można sobie wyobrazić w dzisiejszych pędzących czasach. Człowiek odkłada telefon, wyłącza komputer i nagle staje twarzą w twarz z samym sobą, ze swoimi wewnętrznymi głosami i własnym umysłem. Dopiero w takiej ciszy odkrywasz, ile myśli zwykle przepływa ci przez głowę. Największym paradoksem tego doświadczenia jest absolutna wolność. Nie pilnuje cię żaden sędzia ani strażnik, odpowiadasz tylko przed sobą. W ciemności nie ma sensu się okłamywać, bo nie ma tam nikogo, kogo można by oszukać. Właśnie przyjęcie prawdy o samym sobie jest niezbędnym początkiem każdej prawdziwej zmiany.

Powrót w „ramiona miłości” i wdzięczność

Kiedy po trzech nocach wyszedłem w poranny półmrok, w chwili gdy zachodził księżyc, zalała mnie ogromna wdzięczność i głębokie poczucie więzi z przyrodą. Nadchodzący świt był jak powrót w ramiona wszechobecnej miłości. To był niewiarygodnie silny moment. Ten wewnętrzny stan harmonii i jasności czuję w sobie jeszcze długo po tym, jak wróciłem do zwykłego zawodowego kołowrotu.

W przyszłości rozważam nawet cały tydzień w ciemności

To doświadczenie zostawiło we mnie wyraźny ślad i zmieniło moje spojrzenie na wewnętrzną higienę umysłu. Jeśli w przyszłości zdecyduję się na tydzień w ciemności, to z wielkim szacunkiem i pokorą. Nie chodzi mi o to, żeby coś sobie udowadniać, ale chcę zejść jeszcze głębiej, do istoty swojego bycia. Na taki krok człowiek musi być jednak wewnętrznie dojrzały i gotowy – wszystko ma swój właściwy czas.

Libor

Odwaga, by porzucić uprzedzenia i spróbować

Pobyt w ciemności przyszedł do mnie jakoś sam. Bardzo się cieszę, że porzuciłem początkowe obawy i uprzedzenia i poszedłem przekonać się o tym na własnej skórze. Wcześniej nie przeszedłem niczego podobnego, a dziś mogę powiedzieć, że było to jedno z najważniejszych przeżyć i chwil w moim życiu.

Czas na życiowy restart i uporządkowanie priorytetów

Po długim czasie potrzebowałem sobie przypomnieć i odświeżyć, jakie rzeczy są w życiu tak naprawdę ważne. Podczas pobytu uporządkowałem sobie w głowie mnóstwo spraw, co doprowadziło mnie do wielkich kroków. Już na początku września odszedłem z dotychczasowej pracy i zacząłem zajmować się rzeczami, które spokojnie przemyślałem właśnie podczas terapii.

Komfort, świetne wyżywienie i wewnętrzny spokój

Ogólny komfort podczas pobytu był świetny. Bardzo ucieszyło mnie wyżywienie – była to przyjemna odmiana bez mięsa, jedzeniu nie można było niczego zarzucić, a porcje były naprawdę hojne. Świetnym dodatkiem była możliwość słuchania audiobooków, takich jak Cztery umowy czy Droga prawdziwego mężczyzny.

Jeśli ktoś rozważa podobne przeżycie, zdecydowanie polecam Léčba tmou.

Martin

Cyfrowy detoks, który przywrócił mi apetyt na jedzenie i na życie

Zatrzymać się w dzisiejszych zabieganych czasach to dla wielu z nas zadanie niemal ponad ludzkie siły. Ciągłe rozpraszanie, pikanie powiadomień i niekończąca się lista obowiązków w pracy trzymają nas w nieustannym napięciu. Jeden z uczestników zdecydował się więc na radykalny krok i wybrał pobyt w ciemności jako sposób, by wreszcie odciąć się od świata na zewnątrz. Do całej sprawy doszło dość szybko – dostał od kolegi bon, z którego ten nie skorzystał. Początkowo myśleli, że wykorzysta go jego dziewczyna, ale ona z jakiegoś powodu w końcu nie mogła pojechać. Ponieważ voucher miał ograniczoną ważność, a pojawiła się okazja, żeby się wyłączyć, w końcu rzucił się na głęboką wodę sam.

Wyłączony telefon jako największe zwycięstwo

Głównym celem tej terapii ciemnością był totalny cyfrowy detoks. W dzisiejszym świecie mamy wokół siebie zbyt wiele bodźców, które odciągają nas od nas samych. Uczestnik był słusznie z siebie dumny, że przez cały czas trzymał telefon komórkowy wyłączony obok siebie i ani razu nie poczuł potrzeby, by go włączyć. Dzięki temu mógł wreszcie przestać myśleć o tym, co trzeba zrobić w pracy albo co zje wieczorem. Zamiast tego jego umysł skupił się na dużo głębszych sprawach, które w codziennym kołowrocie po prostu przeoczamy.

Kiedy jedzenie staje się jedyną dawką dopaminy

Brak wzroku przynosi fascynujące zmiany w odbiorze pozostałych zmysłów. W ciemności człowiek traci poczucie czasu, więc jedynym punktem zaczepienia w ciągu dnia staje się jedzenie. W odosobnieniu działa ono jak główna dawka dopaminy, na którą człowiek niesamowicie czeka. Fascynujące jest też samo jedzenie – kiedy nie widzicie talerza, odbieracie potrawę wyłącznie smakiem i węchem.

Doświadczenie pokazało, że ciemność potrafi zmienić nawet wieloletnie nawyki żywieniowe:

• Jedzenie smakuje fantastycznie, nawet jeśli nie wiecie, co dokładnie jecie.

• Człowiek delektuje się nawet rzeczami, których zwykle „szczerze nie znosi”, jak w tym przypadku jarmużem.

• Zmysły się wyostrzają, a wy skupiacie się na każdym kęsie.

Fizyczny i psychiczny odpoczynek w absolutnym spokoju

Chociaż sen podczas tych trzech dni rozbił się na krótsze odcinki, ciało i głowa odpoczęły. Terapia ciemnością pozwoliła uczestnikowi zająć się tematami, których na co dzień nie jesteśmy w stanie ogarnąć, bo nie potrafimy się zatrzymać. Nawet zwykłe czynności, takie jak mycie zębów, branie prysznica czy korzystanie z toalety, przebiegały zaskakująco gładko i bez problemów.

Po trzech dniach pojawiło się co prawda uczucie wypoczęcia, ale jednocześnie przyszło odkrycie, że przydałby się przynajmniej jeden dzień więcej. Kolejnym kamieniem milowym będzie więc prawdopodobnie od razu cały tydzień, bo dopiero dłuższy pobyt w ciemności pozwala zanurzyć się jeszcze głębiej we własne wnętrze. To doświadczenie przyniosło uczestnikowi jednoznacznie pozytywne korzyści i potwierdziło, że ciemność jest potężnym narzędziem regeneracji współczesnego człowieka.

Chcielibyście też spróbować, jak to jest, kiedy na kilka dni świat całkiem znika, a zostajecie tylko wy ze swoimi myślami? Może się okazać, że nawet jarmuż smakuje świetnie, kiedy je się go w całkowitej ciszy i spokoju.

Przygotowaliśmy dla ciebie najczęstsze pytania, które klienci zadają sobie przed pobytem w ciemności.

Obserwuj też nasz kanał na YouTube, gdzie znajdziesz filmy o pobytach i doświadczeniach z terapią ciemnością. 🔔