Cześć Lenko i Tomášu,
jeśli chodzi o mój pobyt w ciemności, sama nie wiem, co powiedzieć, chyba tylko tyle, że to było bardzo cenne doświadczenie, które chętnie bym jeszcze powtórzyła.
Po pobycie w ciemności czuję się spokojniejsza
Nawet po prawie dwóch miesiącach czuję się spokojniejsza i na pewno bardziej zrównoważona niż przed pobytem u Was. Po powrocie do domu czekało mnie rozwiązywanie rodzinnego kryzysu, a rzeczy, których się dowiedziałam, nie były wcale przyjemne. Pobyt w ciemności i rozmowa z Tomášem pokazały mi inne spojrzenie na całe moje otoczenie, a przede wszystkim na moją rodzinę. Muszę powiedzieć, że bardzo mi to pomogło rozwiązać sytuację z pewnym dystansem i z miłością.
Ciemność w domku jest miła
Poza tym ciemność wewnątrz domku wydawała mi się miła i taka moja, w ogóle się jej nie bałam, co mnie samą zaskoczyło. Jedyne, czego się obawiałam, to ta obca ciemność tam na zewnątrz, nie wiem dlaczego,ale dość mi przeszkadzało, że nie mogę zamknąć się w domku na klucz. Ciągle się obawiałam, że do domku przyjdzie nieproszony gość ( nie mam na myśli Tomáša i Lenki), ale ewentualnie jakiś ciekawski, którego zainteresuje, co jest w środku. Dziękuję , że mogłam przeżyć tydzień w ciemności, i też za to, że było to właśnie u Was.
Myślę, że Tomáš jest świetnym terapeutą, z Lenką niestety nie miałam okazji spotkać się osobiście.
Pięknego roku 2016 i mam nadzieję, że jeszcze kiedyś się spotkamy, bardzo bym tego chciała.
Z miłością Katka
