Z waszych pytań i informacji w internecie dowiedzieliśmy się, że coraz popularniejsze staje się kończenie pobytu w ciemności świecą albo zapałkami.
Sposoby zakończenia terapii ciemnością
Każdy uczestnik może zakończyć pobyt w ciemności po swojemu i tak, jak uważa za najlepsze. My chcemy wam tylko powiedzieć, że lubimy, kiedy wszystko odbywa się na spokojnie 🙂
Kiedy wasze oczy przyzwyczają się do ciemności, w zasadzie wyłącza się proces, w którym barwnik wzrokowy w reakcji chemicznej zamienia światło na impulsy elektryczne, które potrafi przetworzyć nasz mózg i w ten sposób odbierać światło.
Zakończenie pobytu w ciemności w dzień niesie ze sobą, zwłaszcza latem, niecodzienne doświadczenie gwałtownego przejścia z ciemności do światła, ponieważ reakcja chemiczna barwnika wzrokowego jest nagle masywna i może dochodzić nawet do bólu.
Przy zakończeniu w dzień warto przez kilka minut mieć zamknięte oczy i stopniowo przyzwyczajać się do światła, przydają się też okulary przeciwsłoneczne.
Ta sama gwałtowna reakcja zachodzi także wtedy, gdy nie jesteście w bezpośrednim świetle, ale widzicie tylko małe intensywne światło, np. ze wspomnianej świecy czy zapałek. Choć obraz odbiera tylko część siatkówki, nieprzyjemność nagłego przyjmowania światła jest opisywana tak samo jak wyjście na światło.
Zakończenie pobytu w ciemności w nocy jest łagodniejsze dla siatkówki zwłaszcza wtedy, gdy opuszczenie domku na pobyt w ciemności odbywa się tuż przed świtem, kiedy gwiazdy świecą już tylko słabo, niebo stopniowo wypełnia się światłem, a oczy mogą powoli zacząć dostrzegać sylwetki drzew i spokojnie przyzwyczajać się do nadchodzących kolorów.
Czy pobyt w ciemności kończy się w dzień, w nocy, czy świecą, oczy przyzwyczajają się w ciągu kilku minut, tylko zakończenie o świcie jest spokojniejsze i bez skutków ubocznych w postaci bólu czy pieczenia.
Pobyt w ciemności a motoryka
Podczas pobytu w ciemności ciało przyzwyczaja się do utrzymywania równowagi za pomocą mięśni, a nie wzroku. Możecie zrobić sobie ciekawy test. Stańcie na jednej nodze, a przy odrobinie wprawy odkryjecie, że możecie tak stać bardzo długo, nawet godzinami. Potem zamknijcie oczy, a w ciągu kilku sekund się przewrócicie 🙂
Ciało potrzebuje kilku minut, żeby przełączyć się z równowagi mięśniowej na równowagę opartą na wzroku. Prawie wszyscy uczestnicy opowiadają, że przez kilka minut świat im się kołysze jak po imprezie.
To tylko przejściowy stan i mija w ciągu kilku minut, choć dla niektórych może być nieprzyjemny, bo jeszcze przez cały dzień mają wrażenie, jakby rano byli na statku.
To przełączenie równowagi zachodzi nie tylko przy wychodzeniu z domku na pobyt w ciemności, ale też podczas siedzenia czy leżenia, gdy jednocześnie zapali się światło albo choćby świecę.
Zalecenia dotyczące zakończenia terapii ciemnością
- Przede wszystkim cieszcie się zakończeniem pobytu w ciemności spokojnie i z radością
- Zaplanujcie zakończenie pobytu tak, żeby mieć co najmniej 2 godziny na oswojenie się z otoczeniem
- Opuścić miejsce pobytu w ciemności tuż przed świtem, bez potrzeby zakładania ciemnych okularów
- Gdy kręci się w głowie, usiąść na ziemi i poczekać kilka minut, aż przejdzie
- Jeśli głowa wciąż będzie się trochę kołysać, przytrzymajcie się na przykład drzewa
Trzymamy kciuki za wszystkich uczestników i życzymy pięknych chwil przy zakończeniu pobytu w ciemności.
