608 08 33 33

Pobyt w ciemności: kiedyś bałam się ciemności, dziś czuję się jak ryba w wodzie

Pobyt ve tmě: bála jsem se tmy, teď jsem jako ryba ve vodě

Niektórzy wracają do ciemności tak, jak inni wracają do uzdrowiska. Tym razem przedstawiamy doświadczenie Słowaczki, która jeszcze jako dorosła bała się ciemności tak bardzo, że przed snem gasiła światło i szybko uciekała pod kołdrę. Na pobyt w ciemności przyjechała po raz drugi, tym razem na cały tydzień, żeby odpocząć od ekranów, telefonów i zalewu informacji. Dlaczego ciemność jest dla niej surowszą wersją uzdrowiska, jak na ślepo radzić sobie z codziennymi sprawami i co przekazuje tym, którzy się boją?

Po tygodniu w ciemności czuję się świetnie

Teraz się wyspałam, więc czuję się doskonale. Głowa już nie boli, nic mi się nie kręci, właściwie już się ustabilizowałam i wszystko jest dobrze.

Kiedy wyszłam na zewnątrz, cudownie było odetchnąć, bo właśnie przeszła burza. Głowa przestała mnie boleć, gdy tylko wyszłam. Bolała mnie chyba tylko dlatego, że już nie mogłam tam wytrzymać. Było mi tam ciepło i chciałam wyjść. Jestem jeszcze trochę spowolniona, ale wszystko jest super, właściwie idealnie.

Drugi raz i od razu na siedem dni

Chciałam przyjechać na tydzień, o krótszym pobycie w ogóle nie myślałam. Jestem u was już drugi raz, pierwszy raz byłam tu cztery albo pięć lat temu, już dokładnie nie pamiętam kiedy. Wcześniej gdzieś przeczytałam, że siedem dni to takie optimum, a trzy dni to za krótko. Więc powiedziałam sobie, że po prostu dam radę.

Terapia ciemnością jak surowsze uzdrowisko

Jeden raz nie wystarczy, jak ze wszystkim. Do uzdrowiska też się jeździ wiele razy. Człowiek czuje się świetnie, kiedy popływa i się zregeneruje, a potem musi przyjechać znowu. To też jest takie uzdrowisko, taki duży turnus, tylko trochę surowszy, bo nie ma tu basenu, piña colady ani niczego podobnego.

Ale jest super. Skóra odpoczywa, nie musiałam używać żadnego filtra SPF ani patrzeć w lustro, bo żadnego tam nie było. Człowiek po prostu odpoczywa. Czy przyjadę znowu? Myślę, że tak. Jestem uzależniona od przyjemności, a kiedy człowiek długo sobie dogadza, trzeba to potem w ciemności jakoś znowu z siebie wycisnąć.

Przytłoczona ekranami, potrzebowałam detoksu

Często słyszę od ludzi: życie jest na zewnątrz, musisz żyć. Oczywiście, ale dobrze jest spróbować różnych rzeczy. A przede wszystkim żyjemy dziś moim zdaniem w strasznie szybkich czasach i jesteśmy przesyceni bodźcami, ekranami, telefonami. Mówię przynajmniej za siebie: ciągle na czymś siedzę, ciągle jestem zalana informacjami. Idziesz do miasta, wszędzie są ludzie i człowiek jest tym zmęczony.

Więc powiedziałam sobie, że potrzebuję trochę detoksu i wyciszenia umysłu. A najlepiej zrobić to radykalnie. Gdybym pojechała na urlop, cały czas miałabym przy sobie telefon i musiałabym go gdzieś oddać. Czułam, że moje oczy potrzebują już odpoczynku. Nie chcę oglądać żadnych wiadomości ani niczego innego, a inaczej niż odcinając się, nie dałabym rady. Inni radzą sobie z tym w inny sposób, ale mnie tak odpowiada.

Telefon miałam przy tym obok łóżka, tylko był rozładowany. To dziwne, ale jakoś tak na mnie działa, że po prostu go nie włączyłam. Nie wiem, z czego to wynika, może to taka psychologia. W każdym razie zadziałało.

Jedzenie i prysznic? Żadna filozofia

Sprawy praktyczne były zupełnie w porządku już za pierwszym razem. Działają inne zmysły, a przestrzeń jest minimalistyczna, nie ma tam tyle miejsca ani tylu rzeczy, żeby nie dało się sobie poradzić. Kiedy byłam tu pierwszy raz, miałam jeszcze długie włosy, i kiedy gdzieś rzuciłam gumkę, dokładnie wiedziałam, w którym rogu leży. To całkowity luz.

O to pytali mnie też znajomi: jak chodziłaś do toalety, jak brałaś prysznic? Normalnie idziesz pod prysznic i się myjesz. To żadna filozofia.

Byłam totalnym tchórzem

Będę to powtarzać: to żadna filozofia. Jest jak ze wszystkim, co robi się po raz pierwszy. Człowiek ma obawy, boi się, w końcu to ciemność. Ja byłam totalnym tchórzem. Jako dziecko bałam się nawet psów, a jeszcze niedawno bałam się ciemności. Zawsze, kiedy szłam spać, musiałam szybko sprawdzić, gdzie jest łóżko, gasiłam światło w pokoju i uciekałam pod kołdrę, bo bałam się straszydeł albo na przykład wampirów. I to było jeszcze zanim przyjechałam tu po raz pierwszy do ciemności, już jako dorosła osoba.

Pobyt w ciemności po raz drugi: jak ryba w wodzie

Kiedy tu przyjechałam, byłam oczywiście przygotowana na to, że może się zdarzyć wszystko i że mogę zareagować na różne sposoby. Ale wszystko było zupełnie w porządku. Na początku człowiek trochę się boi, ale od chwili, gdy po raz pierwszy wyszłam z ciemności, przestałam się jej bać, zupełnie automatycznie. A teraz, kiedy byłam tu drugi raz, czułam się jak ryba w wodzie.

Jestem wrażliwą i bardzo uważną osobą z wielką wyobraźnią. Kiedyś strasznie bałam się wampirów i różnych podobnych rzeczy, a to po prostu nie istnieje. Jest się tam zamkniętym i chociaż przypomniałam sobie teraz filmy o wampirach, a widziałam chyba wszystkie, jakie istnieją, nawet to mną nie wstrząsnęło. Nie przyszły wróżki ani istoty światła, nic. Nie ma się czego bać.

Czułam się tu bezpiecznie

Muszę jeszcze powiedzieć, że czułam się tu bardzo bezpiecznie. Domki są bardzo przyjemne i stoją z dala od siebie. Moim zdaniem w ciemności człowiek boi się głównie jakichś dziwnych dźwięków, a tu nic takiego się nie działo, bo wszystko jest dobrze zbudowane, czy jakoś tak skonfigurowane. Było naprawdę super. I dziękuję też sobie, że dałam radę.

Przygotowaliśmy dla ciebie najczęściej zadawane pytania, które klienci stawiają sobie przed pobytem w ciemności.

Obserwuj też nasz kanał na YouTube, gdzie znajdziesz filmy o pobytach i doświadczeniach z terapią ciemnością. 🔔

Nie widzisz filmu? Prawdopodobnie masz wyłączone pliki cookie dla YouTube. Zezwól na nie albo obejrzyj film bezpośrednio na YouTube.

Chcesz wiedzieć, kiedy jest wolny termin?

Mniej więcej raz w tygodniu wyślemy ci doświadczenia uczestników – co wynieśli z ciemności – a do tego wolne terminy, promocje i nowości z centrum. Wypisać się możesz w każdej chwili jednym kliknięciem – link jest na dole każdego e-maila.

Klikając „Wysyłajcie mi to”, zgadzasz się, żebyśmy wysyłali ci te e-maile. Jak postępujemy z twoim adresem, znajdziesz w polityce prywatności. Zapis potwierdzisz w e-mailu.

Podobne doświadczenia

Rezerwacja