Czy ludzie boją się ciemności?

Strach to najczęstszy powód, dla którego ludzie odkładają pobyt w ciemności o miesiące, a czasem o lata. Warto mu się przyjrzeć, bo prawie nigdy nie dotyczy tego, czego pozornie dotyczy.

Czego ludzie boją się przed przyjazdem

Kiedy pytamy, czego konkretnie ktoś się boi, odpowiedź „ciemności” wystarcza na jakieś dwa zdania. Potem wychodzi na jaw coś innego: że w tej ciemności zwariuje, że nie wytrzyma i poczuje się jak ktoś, kto zawiódł, że spotka we własnej głowie coś, co od lat trzyma pod kluczem. Sama ciemność to tylko przestrzeń. Bez wzroku znika jednak większość tego, czym na co dzień się rozpraszamy, i zostaje to, co odkładaliśmy.

Co się dzieje po zgaszeniu światła

Ivana Račáková po styczniowym pobycie podsumowała to jednym zdaniem, które opisuje doświadczenie większości uczestników:

Ostatecznie było to dużo prostsze niż w mojej głowie. Nie ma się czego bać, kiedy tylko zacznie być nieprzyjemnie, możecie wyjść.

Ivana Račáková, styczeń 2026

Druga rzecz, której ludzie się nie spodziewają, to że ciemność nie jest wroga. Lenka Müllerová napisała po czerwcowym pobycie:

Ciemność bardzo mile mnie zaskoczyła tym, jak na mnie działała. Czułam się bezpiecznie i zupełnie dobrze.

Lenka Müllerová, czerwiec 2025

W każdej chwili możesz zapalić światło i wyjść

To „możecie wyjść” nie jest frazesem. W sanktuarium jest klucz i włącznik, drzwi otwiera się od środka i nikt cię nie trzyma. Właśnie dlatego, że to możliwe, prawie nikt tego nie robi — lęk przed zamknięciem znika w chwili, gdy wiesz, że zamknięty nie jesteś.

Jeśli już ktoś kończy wcześniej, rzadko jest to z powodu ciemności. Przez trzynaście lat zawsze była to albo choroba, albo sytuacja na zewnątrz, przez którą ktoś musiał wrócić. Nikogo nie namawiamy, żeby został, i nikt na tym nie traci — kto wyjdzie po dwóch nocach, po prostu miał pobyt na dwie noce. W ciemności nie mierzy się wyników, a wcześniejsze zakończenie nie jest porażką.

Strach przed ciemnością czy strach przed samotnością?

Jest jeszcze różnica, która zasługuje na osobny akapit: większość ludzi, którzy mówią „boję się ciemności”, w rzeczywistości boi się być sama ze sobą. Ciemność to tylko otoczenie, w którym nie da się tego odłożyć. Jan Blažek po trzydniowym pobycie ujął to najzwięźlej ze wszystkich:

Jedyne, czego możecie się bać, to że będziecie mieć czas tylko dla siebie. Planuję wrócić na tydzień.

Jan Blažek, grudzień 2025

Philippe Mallet, który przyjechał do nas z Francji, podszedł do tego z drugiej strony — do ciemności poszedł właśnie po to, żeby przezwyciężyć strach:

And the dark, oh my god 🤩 ! I will never ever regret having overcome my fears.

Philippe Mallet, czerwiec 2026

Strach więc nie zniknie od tego, że o nim przeczytasz. Znika zwykle pierwszej albo drugiej nocy i to chyba jedyne, co można o nim z góry obiecać.

Komu nie zalecamy pobytu w ciemności

Wszystko to dotyczy zwykłego strachu przed ciemnością. Istnieją jednak stany, przy których pobyt w ciemności nie jest odpowiedni, i nie mają one nic wspólnego ze strachem — należą do nich ostre problemy psychiczne, choroby psychotyczne w wywiadzie albo padaczka. Przegląd znajdziesz na stronie o bezpieczeństwie i przeciwwskazaniach. Jeśli nie masz pewności, omówimy to wcześniej przez telefon.